วันพฤหัสบดีที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2551
MV เพลงดั่งดวงหฤทัย
เนื้อเพลง : ดั่งดวงหฤทัย
ฟ้าในค่ำคืนที่ไร้ดาว อ้างว้างและว่างเปล่า ไม่มีความหมาย
ฉันก็มีดวงใจที่ว่างเปล่า จวบจนวันที่เธอก้าว เข้ามาในชีวิต
* ไม่ใช่สายน้ำที่ฉ่ำชื่นหวาน ไม่ใช่ลำธารและไหลผ่านหัวใจ
ไม่ใช่ดวงดาวแต่เธอเป็นดั่งดวงหฤทัย
คือความหมายที่หามานาน
** ความรักจดลึกในความทรงจำ ลึกล้ำ ย้ำรอยสลัก
นิรันดร์นั้นนานนัก แต่รักนี้นานกว่านั้น ฟ้ากำหนดมา ณ เมื่อไหร่
จะดับสลาย ณ เมื่อไหร่ไม่มีใครรู้ แต่ฉันมีเพียงใจที่ฝ้ารอ
ตลอดกาลไม่นานพอ ให้กับความรัก
*,**
Saint-Valentin
Le jour de la Saint-Valentin, le 14 février, est considéré dans de nombreux pays comme la fête des amoureux. Les couples en profitent pour échanger des mots doux et des cadeaux comme preuves d'amour ainsi que des roses rouges qui sont l'emblème de la passion.
À l'origine fête de l'Église catholique, le jour de la Saint-Valentin n'aurait pas été associé avec l'amour romantique avant le haut Moyen Âge. La fête est maintenant associée plus étroitement à l'échange mutuel de « billets doux » ou de valentins illustrés de symboles tels qu'un cœur ou un Cupidon ailé.
À l'envoi de billets au XIXe siècle a succédé l'échange de cartes de vœux. On estime qu'environ un milliard de ces cartes sont expédiées chaque année à l'occasion de la Saint Valentin, chiffre battu seulement par le nombre de cartes échangées lors des fêtes de Noël. On estime aussi que 85% de ces cartes sont achetées par des femmes.
À l'origine fête de l'Église catholique, le jour de la Saint-Valentin n'aurait pas été associé avec l'amour romantique avant le haut Moyen Âge. La fête est maintenant associée plus étroitement à l'échange mutuel de « billets doux » ou de valentins illustrés de symboles tels qu'un cœur ou un Cupidon ailé.
À l'envoi de billets au XIXe siècle a succédé l'échange de cartes de vœux. On estime qu'environ un milliard de ces cartes sont expédiées chaque année à l'occasion de la Saint Valentin, chiffre battu seulement par le nombre de cartes échangées lors des fêtes de Noël. On estime aussi que 85% de ces cartes sont achetées par des femmes.
วันวาเลนไทน์
วันวาเลนไทน์ หรือวันนักบุญวาเลนไทน์ (Saint Valentine's Day) หรือที่เป็นที่รู้จักว่า วันวาเลนไทน์ (Valentine's Day) ตรงกับวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ของทุกปี เป็นวันประเพณีที่คู่รักบอกให้กันและกันทราบเกี่ยวกับความรักของพวกเขา โดยการส่งการ์ดวาเลนไทน์ ซึ่งโดยมากจะไม่ระบุชื่อ วันนี้เริ่มเกี่ยวข้องกับความรักแบบชู้สาวในช่วงยุค High Middle Ages เมื่อประเพณีความรักแบบช่างเอาใจ (courtly love) แผ่ขยาย
ก่อนคริตสทศักราช 269 ปี ในสมัยนั้นเขาไม่นิยมให้แต่งงานกันในโบสถ แต่เซนต์วาเลนไทน์กลับให้คนภายนอกเข้ามาแต่งงานได้ซึ่งประเพณีรักแบบนี้มักจะถูกต่อต้าน แต่เซนต์ วาเลนไทน์กลับให้คนรักกันแบบนี้ได้ จากนั้นเซนต์วาเลนไทน์ถูกพวกโรมันจับตัวส่งไปขังและเขาก็ได้พบรักกับสาวตาบอดในคุกเมื่อฝ่ายที่ว่ามานี้รู้ข่าวเข้าจึงนำเซนวาเลนไทน์ไปประหารวันที่ 14 กุมพาพันธ วันนี้จึงเป็นวันวาเลนไทน์นั่นเอง
ก่อนคริตสทศักราช 269 ปี ในสมัยนั้นเขาไม่นิยมให้แต่งงานกันในโบสถ แต่เซนต์วาเลนไทน์กลับให้คนภายนอกเข้ามาแต่งงานได้ซึ่งประเพณีรักแบบนี้มักจะถูกต่อต้าน แต่เซนต์ วาเลนไทน์กลับให้คนรักกันแบบนี้ได้ จากนั้นเซนต์วาเลนไทน์ถูกพวกโรมันจับตัวส่งไปขังและเขาก็ได้พบรักกับสาวตาบอดในคุกเมื่อฝ่ายที่ว่ามานี้รู้ข่าวเข้าจึงนำเซนวาเลนไทน์ไปประหารวันที่ 14 กุมพาพันธ วันนี้จึงเป็นวันวาเลนไทน์นั่นเอง
ส่งดอกไม้วันวาเลนไทน์
มนุษย์ได้ใช้ดอกไม้เป็นสื่อในการแสดงความรักต่อกันมานานแล้ว เราอาจจะคิดว่าดอกไม้เป็นสิ่งที่สามารถใช้สื่อความหมายเฉพาะความรักของหนุ่มสาวเท่านั้น แต่แท้จริงแล้วดอกไม้แต่ละชนิดสามารถสื่อความรักได้หลายรูปแบบ ทั้งยังไม่จำกัดอายุและเพศอีกด้วย
กุหลาบแดง (Red Rose) : จะใช้ในความหมายแทน ประโยคที่ว่า "ฉันรักเธอ"
กุหลาบขาว (White Rose) : กุหลาบขาวแทนความหมายแห่งความรักอันบริสุทธิ์
กุหลาบชมพู (Pink Rose) : มักถูกใช้แทนความรักแบบโรแมนติก และความเสน่หาต่อกัน
กุหลาบเหลือง (Yellow Rose) : สีเหลืองเป็นสีแห่งความสดใส แทนความรักแบบเพื่อน
จะเห็นได้ว่าดอกไม้เป็นประดิษฐกรรมทางธรรมชาติที่มนุษย์เรานำมาใช้เป็นสื่อแทนความหมายแห่งความรักได้หลายรูปแบบ
มนุษย์ได้ใช้ดอกไม้เป็นสื่อในการแสดงความรักต่อกันมานานแล้ว เราอาจจะคิดว่าดอกไม้เป็นสิ่งที่สามารถใช้สื่อความหมายเฉพาะความรักของหนุ่มสาวเท่านั้น แต่แท้จริงแล้วดอกไม้แต่ละชนิดสามารถสื่อความรักได้หลายรูปแบบ ทั้งยังไม่จำกัดอายุและเพศอีกด้วย
กุหลาบแดง (Red Rose) : จะใช้ในความหมายแทน ประโยคที่ว่า "ฉันรักเธอ"
กุหลาบขาว (White Rose) : กุหลาบขาวแทนความหมายแห่งความรักอันบริสุทธิ์
กุหลาบชมพู (Pink Rose) : มักถูกใช้แทนความรักแบบโรแมนติก และความเสน่หาต่อกัน
กุหลาบเหลือง (Yellow Rose) : สีเหลืองเป็นสีแห่งความสดใส แทนความรักแบบเพื่อน
จะเห็นได้ว่าดอกไม้เป็นประดิษฐกรรมทางธรรมชาติที่มนุษย์เรานำมาใช้เป็นสื่อแทนความหมายแห่งความรักได้หลายรูปแบบ
วันเสาร์ที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2551
ออสเตรีย
AustriaSettled in prehistoric times[8], the central European land that is now Austria was occupied in pre-Roman times by various Celtic tribes. The Celtic kingdom of Noricum was claimed by the Roman Empire and made a province. After the fall of the Roman Empire, of which most of Austria was part (all parts south of the Danube), the area was invaded by Bavarians, Slavs and Avars.[9] Charlemagne conquered the area in 788 and encouraged colonization and Christianity[9]. As part of Eastern Francia, the core areas that now encompass Austria were bequeathed to the house of Babenberg. The area was known as the marchia Orientalis and was given to Leopold of Babenberg in 976.[10]
The first record showing the name Austria is from 996 where it is written as Ostarrîchi, referring to the territory of the Babenberg March[10]. The term Ostmark is not historically ascertained and appears to be a translation of marchia orientalis that came up only much later.
The following centuries were characterized by the settlement of the country. In 1156 the Privilegium Minus elevated Austria to the status of a duchy. In 1192, the Babenbergs also acquired the Duchy of Styria.
With the death of Frederick II in 1246, the line of the Babenbergers went extinct.[11] Otakar II of Bohemia effectively controlled the duchies of Austria, Styria and Carinthia after that.[11] His reign came to an end with his defeat at Dürnkrut at the hand of Rudolf I of Germany in 1278.[12] Thereafter, until World War I, Austria's history was largely that of its ruling dynasty, the Habsburgs.
The first record showing the name Austria is from 996 where it is written as Ostarrîchi, referring to the territory of the Babenberg March[10]. The term Ostmark is not historically ascertained and appears to be a translation of marchia orientalis that came up only much later.
The following centuries were characterized by the settlement of the country. In 1156 the Privilegium Minus elevated Austria to the status of a duchy. In 1192, the Babenbergs also acquired the Duchy of Styria.
With the death of Frederick II in 1246, the line of the Babenbergers went extinct.[11] Otakar II of Bohemia effectively controlled the duchies of Austria, Styria and Carinthia after that.[11] His reign came to an end with his defeat at Dürnkrut at the hand of Rudolf I of Germany in 1278.[12] Thereafter, until World War I, Austria's history was largely that of its ruling dynasty, the Habsburgs.
ออสเตรีย
ประวัติศาสตร์
ก่อนปลายศตวรรษที่ 8 ดินแดนซึ่งเป็นประเทศออสเตรียในปัจจุบัน ได้มีชนชาติต่างๆ อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐาน ที่สำคัญได้แก่ ชนเผ่าเยอรมันซึ่งได้ข้ามแม่นำดานูปลงมาทางใต้ และชาวสลาฟซึ่งได้อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของออสเตรีย จนสิ้นสุดศตวรรษที่ 8 กษัตริย์ Charlemagne ได้ก่อตั้งเขตชายแดนระหว่างแม่น้ำอินส์ แรบ และดราวา เพื่อเป็นป้อมปราการป้องกันการรุกรานของชาวเอวาร์ และภายหลังจากที่ชาวโรมันได้อพยพออกไป นักบวชชาวไอริชและสก็อต จึงได้เข้ามาเผยแพร่คริสตศาสนาในดินแดนบริเวณเทือกเขาอัลไพน์แห่งนี้ ราชวงศ์ Babenberg ของชาวบาวาเรียนได้เข้าปกครองออสเตรียในปี ค . ศ . 976 ซึ่งยังมีประชาชนอยู่เพียงเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ในศตวรรษต่อๆ มา ราชวงศ์ Babenberg ได้ใช้ยุทธศาสตร์สร้างความแข็งแกร่งให้แก่อาณาจักร และขยายประเทศไปอย่างกว้างขวาง ภายหลังจากที่ราชวงศ์ Babenberg ได้หมดอำนาจลงในกลางศตวรรษที่ 13 ราชวงศ์ Habsburg ได้เข้ามามีอำนาจในดินแดนนี้แทน และขยายอาณาเขตออกไปจนถึงแถบประเทศสเปน จนกระทั่ง ในปี 1522 ราชวงศ์ Habsburg จึงได้แตกออกเป็นสายออสเตรีย และสายสเปน อย่างไรก็ตาม ราชวงศ์ Habsburg ยังคงขยายอาณาเขตต่อไป โดยในปี ค . ศ . 1526 ได้ผนวกดินแดนโบฮีเมียและฮังการี เข้าไว้ด้วย ทั้งนี้ ในช่วงศตวรรษที่ 16 และ 17 ออสเตรียต้องเผชิญหน้ากับอาณาจักรออตโตมัน แต่โดยที่ออสเตรียสามารถเอาชนะกองทัพของอาณาจักรออตโตมันได้ ออสเตรียจึงได้ครอบครองดินแดนเพิ่มขึ้น และกลายเป็นมหาอำนาจรายหนึ่งในยุโรป ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 18 จักพรรดินีมเรีย เธเรซาและโจเซฟ ที่สอง ได้ทำการปฏิรูป และวางรากฐานการปฏิรูปการบริหารจัดการของรัฐให้ทันสมัย แต่การปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน ได้ทำให้สถานการณ์ทางการเมืองในขณะนั้นเปลี่ยนไป นอกจากนี้ หลังจากที่อิตาลีได้ก่อตั้งขึ้นเป็นประเทศ ราชวงศ์ฮับสบรูกส์ต้องยินยอมต่อการเคลื่อนไหวของนักชาตินิยมที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และในปี ค . ศ . 1867 จักพรรดิฟรันซ์ โจเซฟ จึงได้ยอมตั้งราชวงศ์ร่วม (double monarchy) ออสเตรีย - ฮังการี ราชวงศ์ออสเตรีย-ฮังการี เป็นผู้เริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่ 1 ระหว่างปี ค . ศ . 1914-1918 อันมีสาเหตุเนื่องมากจากการลอบสังหารเจ้าชาย Francis-Ferdinand ซึ่งเป็นทายาทของราชวงศ์ออสเตรีย - ฮังการี โดยนักชาตินิยมชาวเซิร์บโดยออสเตรียเป็นฝ่ายแพ้สงคราม และเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุดลง ออสเตรียจึงได้ประกาศตัวเป็นสาธารรัฐแต่ในขณะนั้น ออสเตรียมิได้มีอำนาจดังเช่นในอดีตแล้ว ในปี ค . ศ . 1938 ออสเตรียถูกกดดันจากเยอรมนีภายใต้การนำของฮิตเลอร์ และประสบกับภาวะการขาดเสถียรภาพภายในประเทศในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 จนกระทั่ง ในปี ค . ศ . 1945 เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง ประเทศพันธมิตรได้ช่วยออสเตรียให้ฟื้นตัวขึ้นสู่ความเป็นประเทศสาธารณรัฐอีกครั้ง แต่ออสเตรียยังคงถูกยึดครองโดยกองทัพฝรั่งเศส อังกฤษ สหภาพโซเวีตและสหรัฐอเมริกาจนถึงปี 1955 ซึ่งได้มีการลงนามในสนธิสัญญาประเทศออสเตรีย และในปีเดียวกันรัฐสภาออสเตรียได้ออกกฎหมายให้ออสเตรียเป็นประเทศที่มีสถานะเป็นกลางอย่างถาวร รวมทั้งได้เข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติด้วย ออสเตรียได้เข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค . ศ . 1995 และได้เป็นประธานสภาสหภาพยุโรปเป็นครั้งแรกในครึ่งหลังของปี ค . ศ . 1995.
ก่อนปลายศตวรรษที่ 8 ดินแดนซึ่งเป็นประเทศออสเตรียในปัจจุบัน ได้มีชนชาติต่างๆ อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐาน ที่สำคัญได้แก่ ชนเผ่าเยอรมันซึ่งได้ข้ามแม่นำดานูปลงมาทางใต้ และชาวสลาฟซึ่งได้อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของออสเตรีย จนสิ้นสุดศตวรรษที่ 8 กษัตริย์ Charlemagne ได้ก่อตั้งเขตชายแดนระหว่างแม่น้ำอินส์ แรบ และดราวา เพื่อเป็นป้อมปราการป้องกันการรุกรานของชาวเอวาร์ และภายหลังจากที่ชาวโรมันได้อพยพออกไป นักบวชชาวไอริชและสก็อต จึงได้เข้ามาเผยแพร่คริสตศาสนาในดินแดนบริเวณเทือกเขาอัลไพน์แห่งนี้ ราชวงศ์ Babenberg ของชาวบาวาเรียนได้เข้าปกครองออสเตรียในปี ค . ศ . 976 ซึ่งยังมีประชาชนอยู่เพียงเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ในศตวรรษต่อๆ มา ราชวงศ์ Babenberg ได้ใช้ยุทธศาสตร์สร้างความแข็งแกร่งให้แก่อาณาจักร และขยายประเทศไปอย่างกว้างขวาง ภายหลังจากที่ราชวงศ์ Babenberg ได้หมดอำนาจลงในกลางศตวรรษที่ 13 ราชวงศ์ Habsburg ได้เข้ามามีอำนาจในดินแดนนี้แทน และขยายอาณาเขตออกไปจนถึงแถบประเทศสเปน จนกระทั่ง ในปี 1522 ราชวงศ์ Habsburg จึงได้แตกออกเป็นสายออสเตรีย และสายสเปน อย่างไรก็ตาม ราชวงศ์ Habsburg ยังคงขยายอาณาเขตต่อไป โดยในปี ค . ศ . 1526 ได้ผนวกดินแดนโบฮีเมียและฮังการี เข้าไว้ด้วย ทั้งนี้ ในช่วงศตวรรษที่ 16 และ 17 ออสเตรียต้องเผชิญหน้ากับอาณาจักรออตโตมัน แต่โดยที่ออสเตรียสามารถเอาชนะกองทัพของอาณาจักรออตโตมันได้ ออสเตรียจึงได้ครอบครองดินแดนเพิ่มขึ้น และกลายเป็นมหาอำนาจรายหนึ่งในยุโรป ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 18 จักพรรดินีมเรีย เธเรซาและโจเซฟ ที่สอง ได้ทำการปฏิรูป และวางรากฐานการปฏิรูปการบริหารจัดการของรัฐให้ทันสมัย แต่การปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน ได้ทำให้สถานการณ์ทางการเมืองในขณะนั้นเปลี่ยนไป นอกจากนี้ หลังจากที่อิตาลีได้ก่อตั้งขึ้นเป็นประเทศ ราชวงศ์ฮับสบรูกส์ต้องยินยอมต่อการเคลื่อนไหวของนักชาตินิยมที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และในปี ค . ศ . 1867 จักพรรดิฟรันซ์ โจเซฟ จึงได้ยอมตั้งราชวงศ์ร่วม (double monarchy) ออสเตรีย - ฮังการี ราชวงศ์ออสเตรีย-ฮังการี เป็นผู้เริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่ 1 ระหว่างปี ค . ศ . 1914-1918 อันมีสาเหตุเนื่องมากจากการลอบสังหารเจ้าชาย Francis-Ferdinand ซึ่งเป็นทายาทของราชวงศ์ออสเตรีย - ฮังการี โดยนักชาตินิยมชาวเซิร์บโดยออสเตรียเป็นฝ่ายแพ้สงคราม และเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุดลง ออสเตรียจึงได้ประกาศตัวเป็นสาธารรัฐแต่ในขณะนั้น ออสเตรียมิได้มีอำนาจดังเช่นในอดีตแล้ว ในปี ค . ศ . 1938 ออสเตรียถูกกดดันจากเยอรมนีภายใต้การนำของฮิตเลอร์ และประสบกับภาวะการขาดเสถียรภาพภายในประเทศในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 จนกระทั่ง ในปี ค . ศ . 1945 เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง ประเทศพันธมิตรได้ช่วยออสเตรียให้ฟื้นตัวขึ้นสู่ความเป็นประเทศสาธารณรัฐอีกครั้ง แต่ออสเตรียยังคงถูกยึดครองโดยกองทัพฝรั่งเศส อังกฤษ สหภาพโซเวีตและสหรัฐอเมริกาจนถึงปี 1955 ซึ่งได้มีการลงนามในสนธิสัญญาประเทศออสเตรีย และในปีเดียวกันรัฐสภาออสเตรียได้ออกกฎหมายให้ออสเตรียเป็นประเทศที่มีสถานะเป็นกลางอย่างถาวร รวมทั้งได้เข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติด้วย ออสเตรียได้เข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค . ศ . 1995 และได้เป็นประธานสภาสหภาพยุโรปเป็นครั้งแรกในครึ่งหลังของปี ค . ศ . 1995.
วันอังคารที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2551
Thai political talk show
รายการ เมืองไทยรายสัปดาห์ ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 ได้หยุดออกอากาศ มีบทวิจารณ์ในทางที่ไม่ค่อยดีของรัฐบาลไทยออกมาให้เห็น โดยผู้ดำเนรายการคือ นายสนธิ ลิ้มทองกุล ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้ง นสพ.ผู้จัดการถูกกล่าวหาเกี่ยวกับการทำงานโดยไปวิจารณ์การเมืองไทย
September 15, 2005
Thailand's popular political talk show, Muang Thai Rai Sapda has been dropped by Channel 9. Hosted by Sondi Limthongkul, the show was notorious for its criticism of the Thai government.
Sondhi, the presenter, and founder of a popular newspaper and magazine, Pujatkran (Eng: Manager), accused the network of making a politically motivated decision.
MCOT Plc, which owns the channel, issued a statement saying the company had to remove the programme after several warnings to Sondhi to exercise caution when making comments and to adhere to the basic journalistic principle of not violating the rights and freedom of others.
It said Sondhi had made several one-sided attacks on people who had no chance of countering his accusations. According to the statement, in his 8 September programme Sondhi said the appointment of the interim Supreme Patriarch infringed on a royal prerogative and had made reference to the monarchy in a way that might cause public misunderstanding.
Reacting to the accusation, Sondhi said MCOT distorted the facts to turn public sentiment against him. "I don't mind being removed because I am critical of the government, but do not say that I infringed on a royal prerogative," he said. Sondhi said his reference to the monarchy was made with respect.
Thailand's popular political talk show, Muang Thai Rai Sapda has been dropped by Channel 9. Hosted by Sondi Limthongkul, the show was notorious for its criticism of the Thai government.
Sondhi, the presenter, and founder of a popular newspaper and magazine, Pujatkran (Eng: Manager), accused the network of making a politically motivated decision.
MCOT Plc, which owns the channel, issued a statement saying the company had to remove the programme after several warnings to Sondhi to exercise caution when making comments and to adhere to the basic journalistic principle of not violating the rights and freedom of others.
It said Sondhi had made several one-sided attacks on people who had no chance of countering his accusations. According to the statement, in his 8 September programme Sondhi said the appointment of the interim Supreme Patriarch infringed on a royal prerogative and had made reference to the monarchy in a way that might cause public misunderstanding.
Reacting to the accusation, Sondhi said MCOT distorted the facts to turn public sentiment against him. "I don't mind being removed because I am critical of the government, but do not say that I infringed on a royal prerogative," he said. Sondhi said his reference to the monarchy was made with respect.
รายการ เมืองไทยรายสัปดาห์ ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 ได้หยุดออกอากาศ มีบทวิจารณ์ในทางที่ไม่ค่อยดีของรัฐบาลไทยออกมาให้เห็น โดยผู้ดำเนรายการคือ นายสนธิ ลิ้มทองกุล ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้ง นสพ.ผู้จัดการถูกกล่าวหาเกี่ยวกับการทำงานโดยไปวิจารณ์การเมืองไทย
วันนี้ อ. ปัญจาถามว่า Latin America อยู่ที่ไหน พวกเราก็ได้แต่นั่นงง ไม่รู้จะตอบยังไง นี่ไงคำตอบ
selon un critère linguistique, l’ensemble des pays du continent américain où l’on parle des langues latines (langues romanes), essentiellement l’espagnol ou le portugais (faisant donc partie de l’hispanophonie et de la lusophonie), et dans une bien moindre mesure le français (Haïti, Guyane française, Guadeloupe, Martinique). L’Amérique latine comprend donc la majeure partie de l'Amérique du Sud, de l’Amérique centrale et en l’Amérique du Nord (le Mexique, voire le Nouveau-Mexique). Dans un sens beaucoup plus large (et très minoritaire), on y ajouterait le Québec, l’Acadie, la Louisiane (Nouvelle-France) et Saint-Pierre-et-Miquelon.
selon un critère géographique et culturel et selon une division couramment admise, l’espace compris de la Mexamerica au Nord, à la Terre de Feu au sud et comprenant, le Mexique, l’Amérique centrale et caraïbe, les pays andins, le Cône sud et le Brésil. Ce vaste ensemble de 22 millions de km² et de plus de 540 millions d’habitants connaît de profondes disparités mais trouve son identité dans des histoires coloniales et des conquêtes d’indépendances similaires, des modes d’occupation de l’espace et des rapports sociaux comparables.[1]
selon un critère géopolitique, une « représentation […] qui va à l’encontre de la division classique et géologique du continent en trois parties» , un ensemble que l’on peut opposer à l’Amérique du Nord anglo-saxonne.[2]
ลาตินอเมริกา (โปรตุเกส:América Latina ฝรั่งเศส:Amerique Latine สเปน:Latinoamérica หรือ América Latina) คือ กลุ่มประเทศในทวีปอเมริกากลางและอเมริกาใต้ ที่พูดภาษากลุ่มโรมานซ์ เป็นหลัก ได้แก่
อาร์เจนตินา
โบลิเวีย
บราซิล
ชิลี
โคลอมเบีย
คอสตาริกา
คิวบา
สาธารณรัฐโดมินิกัน
เอกวาดอร์
เอลซัลวาดอร์
กัวเตมาลา
เฮติ
ฮอนดูรัส
เม็กซิโก
นิการากัว
ปานามา
ปารากวัย
เปรู
อุรุกวัย
เวเนซุเอลา
อาร์เจนตินา
โบลิเวีย
บราซิล
ชิลี
โคลอมเบีย
คอสตาริกา
คิวบา
สาธารณรัฐโดมินิกัน
เอกวาดอร์
เอลซัลวาดอร์
กัวเตมาลา
เฮติ
ฮอนดูรัส
เม็กซิโก
นิการากัว
ปานามา
ปารากวัย
เปรู
อุรุกวัย
เวเนซุเอลา
vocabulaire
1. pays nm. ประเทศ
2.essentiellement สำคัญ
3.couramment ad. อย่างคลองแคล่ว, อย่างง่ายดาย ,โดยทั่วไป
4.compris a. รวมอยู่ด้วย
5.division nf. การแบ่ง,แผนก,ควาเห็นแตกต่างกัน
6.opposer vt. เผชิญ, ต้าน
7.vaste a. กว้างใหญ่,ไพศาล,กว้างขวาง
8.moindre a. น้อยกว่า,เล็กกว่า
9.mesure nf. ส่วน,ขนาด,เกณฑ์
10.rapports nm. รายได้ของแผ่นดิน,กำไร,ผลประโยชน์
วันศุกร์ที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2551
ประวัติเกาะเกร็ด :-เกาะเกร็ดเป็นเกาะขนาดใหญ่กลางลำน้ำเจ้าพระยา มีฐานะเป็นตำบล แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน เกาะเกร็ดเกิดขึ้นจากการขุดคลองลัดลำน้ำเจ้าพระยา ตรงที่มีแหลมยื่นไปตามความโค้งของแม่น้ำเจ้าพระยา ในสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ แห่งกรุงศรีอยุธยา ในปี พ.ศ. 2265 เรียกคลองนี้ว่า คลองลัดเกร็ดน้อย ( คลองลัดเกร็ดใหญ่ อยู่ที่จังหวัดปทุมธานี ขุดลัดแม่น้ำเจ้าพระยาตอนท้ายอำเภอสามโคกมาทางใต้ถึงคลองขวางเชียงราก ) ขนาดกว้าง 6 วา ยาว 39 เส้นเศษ ลึก 6 ศอก ต่อมากระแสน้ำเปลี่ยนทิศทางทำให้คลองขยายกว้างขึ้น เพราะถูกความแรงของกระแสน้ำเซาะตลิ่งพังจึงกลายเป็นแม่น้ำลัดเกร็ด และกัดเซาะจนมีสภาพเป็นเกาะเช่นทุกวันนี้ เมื่อลำคลองกว้างขึ้น สภาพความเป็นเกาะเด่นชัดขึ้น จึงเกิดเกาะ แต่ชื่อที่เรียกกันนั้นชั้นแรกนั้นเรียกว่า เกาะศาลากุน ชื่อนี้ปรากฏอยู่ในโฉนดที่ดินที่ออกในสมัยรัชกาลที่ 5 เกาะศาลากุนนี้เรียกตามชื่อวัดศาลากุน สันนิษฐานว่าเป็นชื่อที่ได้มาจากผู้สร้างถวายชื่อ เจ้าพระยารัตนาธิเบศร์ ( กุน ) ที่สมุหนายกรับราชการ ตั้งแต่สมัยพระเจ้าตากสินมหาราชจนถึงสมัยรัชกาลที่ 2 ต่อมาเมื่อตั้งอำเภอปากเกร็ดขึ้นแล้ว เกาะศาลากุนจึงได้มีฐานะเป็นตำบลและเรียกว่า ตำบลเกาะเกร็ด เกาะนี้จึงชื่อว่า เกาะเกร็ด จนถึงปัจจุบัน
วันพุธที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2551
Nouvel An chinois
Nouvel An chinois
Le calendrier chinois étant un calendrier luni-solaire, la date du Nouvel An chinois dans le calendrier grégorien varie d'une année sur l'autre, mais tombe toujours entre le 21 janvier et le 20 février. C’est, comme tous les commencements de mois lunaires chinois, le premier jour d'une nouvelle Lune. Par convention, l'alignement astronomique qui signale la nouvelle Lune est déterminé à l’observatoire de la Montagne Pourpre à Nankin.
Le Nouvel An est célébré officiellement en Chine (sept jours de congés) et à Taïwan (cinq jours), à Hong Kong et Macao (trois jours), ainsi que dans certains pays d’Asie où l’influence de la culture chinoise est importante, ou dont la population comprend une forte minorité de Chinois ethniques : Singapour et Malaisie (deux jours), Brunei et Indonésie (un jour), Viêt Nam (fête du Têt, trois jours, avec un jour de décalage avec la Chine tous les 22 ou 23 ans pour compenser le décalage horaire entre Pékin et Hanoï), Corée du Sud (fête de 새해 Seollal, trois jours). Les congés du Nouvel An, qui peuvent être prolongés par un week-end ou un pont, sont une période de migration intense, car nombreux sont ceux qui s’efforcent de rejoindre leur famille, depuis l’étranger parfois : embouteillages sur les routes et encombrements dans les gares et les aéroports sont la règle.
Il est observé individuellement partout dans le monde par les membres de la diaspora chinoise, et parfois également par les Japonais (vieux premier mois 旧正月), les Miao, les Mongols, les Tibétains, les Népalais et les Bhoutanais.
Le Nouvel An est célébré officiellement en Chine (sept jours de congés) et à Taïwan (cinq jours), à Hong Kong et Macao (trois jours), ainsi que dans certains pays d’Asie où l’influence de la culture chinoise est importante, ou dont la population comprend une forte minorité de Chinois ethniques : Singapour et Malaisie (deux jours), Brunei et Indonésie (un jour), Viêt Nam (fête du Têt, trois jours, avec un jour de décalage avec la Chine tous les 22 ou 23 ans pour compenser le décalage horaire entre Pékin et Hanoï), Corée du Sud (fête de 새해 Seollal, trois jours). Les congés du Nouvel An, qui peuvent être prolongés par un week-end ou un pont, sont une période de migration intense, car nombreux sont ceux qui s’efforcent de rejoindre leur famille, depuis l’étranger parfois : embouteillages sur les routes et encombrements dans les gares et les aéroports sont la règle.
Il est observé individuellement partout dans le monde par les membres de la diaspora chinoise, et parfois également par les Japonais (vieux premier mois 旧正月), les Miao, les Mongols, les Tibétains, les Népalais et les Bhoutanais.
Célébrations traditionnelles
Les célébrations, coutumes et tabous de la fête de printemps varient dans les détails selon les régions ou les époques. La pratique générale veut qu'on s'efforce de repartir sur un nouveau pied après s'être débarrassé des mauvaises influences de l’an passé, accompagné de signes de bon augure. On a recours à des objets ou aliments présentant une homophonie avec un mot de sens auspicieux.
Le « passage de l’année » (過年 gùonían) s’effectue dans la nuit du dernier jour du douzième mois. Le mot signifiant année est considéré comme étant à l’origine celui du monstre Nian qui venait autrefois rôder autour des villages une nuit par an, obligeant les habitants à se calfeutrer et à veiller jusqu’à son départ au petit matin. Les célébrations principales comportent un réveillon (年夜飯 níanyèfàn) comprenant des plats aux noms auspicieux, suivi d’une nuit de veille (守歲 shǒusùi) gage de longévité, que certains occupent à jouer au mahjong, la distribution d’étrennes (壓歲錢 yāsùiqián) contenues dans des enveloppes rouges, l’allumage de pétards pour chasser les mauvaises influences.
Le « passage de l’année » (過年 gùonían) s’effectue dans la nuit du dernier jour du douzième mois. Le mot signifiant année est considéré comme étant à l’origine celui du monstre Nian qui venait autrefois rôder autour des villages une nuit par an, obligeant les habitants à se calfeutrer et à veiller jusqu’à son départ au petit matin. Les célébrations principales comportent un réveillon (年夜飯 níanyèfàn) comprenant des plats aux noms auspicieux, suivi d’une nuit de veille (守歲 shǒusùi) gage de longévité, que certains occupent à jouer au mahjong, la distribution d’étrennes (壓歲錢 yāsùiqián) contenues dans des enveloppes rouges, l’allumage de pétards pour chasser les mauvaises influences.
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)