2008 Thai political crisis

Thailand has been in political turmoil since mid-2008, with the elected government of Samak Sundaravej facing civil nrest from the right-wing[citetion needed] People's Alliance for Democracy (PAD) in a bid to force the government to amend the constitution to reduce the proportion of elected representatives in Parliament and resign. Continued anti-government demonstration in Bangkok by the PAD began in May 2008 and reached critical level in late August when Government House and several ministries were seized. A state of emergercy was declared in Bangkok on 2 September.
On September 9, 2008, ruling on complaints by Senators and the Election Commission received in the summer of 2008, the Constitutional Court removed Prime Minister Samak Sundaravej from office because he had inappropriately been involved in commercial enterprises.
The PAD had disbanded after themilitary coup in 2006 overthrew the elected government of Thaksin Shinawatra. The PAD re-established itself after Thaksin-affiliated parties, led by Samak Sundaravej, won the 2007 general election. In August and September 2008, PAD members seized the Government House. They were joined by tens of thousands of members, including the Srivichai Warriors — the PAD’s paramilitary force — who barricaded themselves in with barbed wire, bamboo spikes, and an impromptu electic fence. PAD members and allies seized airports in Phuket, Krabi, and Hat Yai, blocked off major roads, and stopped train operations across the Kingdom. Armed Srivichai Warriors seized a television broadcaster, the government-owned National Broadcasting service of Thailand, as well as several government ministries. Violence between PAD and anti-PAD protesters has, as of 3 September 2008, left dozens injured and one person of unknown political views dead. Various labor unions supporting the PAD threatened to shut off electricity, water, and water services, although they failed to follow up on their threats.The PAD has threatened that its wealthy backers would lead a massive bank run that could destabilize the Thai economy if the government does not give in to its demands.

Le durian (prononcer dourian) ou durion (Durio zibethinus) est un arbre tropical de la famille des Bombacaceae (classification classique) ou des Malvaceae (classification phylogénétique) qui produit des fruits comestibles. Ce fruit, lui aussi appelé durian, n'est récolté que dans le sud-est de l'Asie. Il se présente comme un gros ovoïde (parfois plus de 40 cm de circonférence), pesant jusqu'à 5 kg, avec une carapace de grosses épines, et poussant en haut de grands arbres. Il est connu pour son goût et son odeur très particuliers.
Le genre Durio compte 30 espèces, toutes originaires du sud-est asiatique. Au moins neuf d'entre elles produisent des fruits comestibles[1]. L'espèce Durio zibethinus est la seule disponible sur le marché international, la vente des autres espèces reste confinée aux régions où elles sont produites.

Apple

Apple

The apple is the pomaceaous fruite of the apple tree, species Malus domestica in the rose family Rosaceae. It is one of the most widely cultivated tree fruits. The tree is small and deciduouse, reaching 5–12 m tall, with a broad, often densely twiggy crown.[1] The leaves are alternatery arrangedsimple ovals 5–12 cm long and 3–6 cm broad on a 2–5 cm petiole with an acute tip, serrated margin and a slightly downy underside. Frowers are produced in spring simultaneous with the budding of the leaves. The flowers are white with a pink tinge that gradually fades, five petaled, 2.5–3.5 cm in diameter. The fruit matures in autumn, and is typically 5–9 cm diameter. The centre of the fruit contains five carpel arranged in a five-point star, each carpel containing one to three seeds.The tree originated from Asia, where its wild ancestor is still found today. There are more than 7,500 known cultivars of apples resulting in range of desired characteristics. It should be noted however, that cultivars vary in their yield and the ultimate size of the tree, even when grown on the same rootstock.At least 55 million tonnes of apples were grown worldwide in 2005, with a value of about $10 billion. China produced about two-fifths of this total. The United States is the second leading producer, with more than 7.5% of the world production.[turkey, France, Italy and Iran are among the leading apple exporters.

vocabulary

1.cultivars การเพาะปลูก

2.seeds เมล็ด

3.rootstock เชือก ผูก

4.yield ให้(พืชผล)

5.autumn ฤดูใบไม้ร่วง

6.petal กลีบดอกไม้

Pencil

History

The archetypal pencil may have been the ancient Roman stylus, which was a thin metal stick, often made from lead and used for scratching on papyrus, a form of early paper. The word pencil comes from the Latin word pencillus which means "little tail."

Discovery of graphite deposit

Some time prior to 1665 (some sources say as early as 1600), an enormous deposit of graphite was discovered at the site of Seathwaite Fell near Borrowdale, Cumbria, England[1]. The locals found that it was very useful for marking sheep. This particular deposit of graphite was extremely pure and solid, and it could easily be sawn into sticks. This was and remains the only large scale deposit of graphite ever found in this solid form.[2] Chemistry was in its infancy and the substance was thought to be a form of lead. Consequently, it was called plumbago (Latin for "lead ore").[3][4] The black core of pencils is still sometimes referred to as "lead," even though it never contained the element lead.
The value of graphite was soon realized to be enormous, mainly because it could be used to line the moulds for cannon balls, and the mines were taken over by the Crown and guarded. Graphite had to be smuggled out for use in pencils. Because graphite is soft, it requires some form of case. Graphite sticks were at first wrapped in string or in sheepskin for stability. The news of the usefulness of these early pencils spread far and wide, attracting the attentions of artists all over the "known world."
Although deposits of graphite had been found in other parts of the world, they were not of the same purity and quality as the Borrowdale find, and had to be crushed to remove the impurities, leaving only graphite powder.[citation needed] England continued to enjoy a monopoly on the production of pencils until a method of reconstituting the graphite powder was found. The distinctively square English pencils continued to be made with sticks cut from natural graphite into the 1860s. Today, the town of Keswick, near the original findings of block graphite, has a pencil museum. The first attempt to manufacture graphite sticks from powdered graphite was in Nuremberg, Germany, in 1662. It used a mixture of graphite, sulphur, and antimony.
Pencil "lead" is graphite (carbon) and not the chemical element lead. Residual graphite from a pencil stick is not poisonous, and graphite is harmless if consumed

Wood holders added

It was the Italians who first thought of wooden holders. An Italian couple in particular, named Simonio and Lyndiana Bernacotti, were believed to be the ones to create the first blueprints for the modern carpentry pencil for the purpose of marking their carpentry pieces; however, their version was instead a flat, oval, more compact type of pencil. They did this at first by hollowing out a stick of juniper wood. Shortly thereafter, a superior technique was discovered: two wooden halves were carved, a graphite stick inserted, and the two halves then glued together—essentially the same method in use to this day.
English and German pencils were not available to the French during the Napoleonic wars. It took the efforts of an officer in Napoleon's army to change this. In 1795 Nicholas Jacques Conté discovered a method of mixing powdered graphite with clay and forming the mixture into rods that were then fired in a kiln. By varying the ratio of graphite to clay, the hardness of the graphite rod could also be varied. This method of manufacture which had been earlier discovered by the Austrian Joseph Hardtmuth of Koh-I-Noor in 1790 remains in use.
American colonists imported pencils from Europe until after the American Revolution. Benjamin Franklin advertised pencils for sale in his Pennsylvania Gazette in 1729, and George Washington used a three-inch pencil when he surveyed the Ohio Territory in 1762. It is said that William Munroe, a cabinetmaker in Concord, Massachusetts, made the first American wood pencils in 1812. This was not the only pencil-making in Concord. According to Henry Petroski, transcendentalist philosopher Henry David Thoreau discovered how to make a good pencil out of inferior graphite using clay as the binder; this invention was prompted by his father's pencil factory in Concord, which employed graphite found in New Hampshire in 1821 by Charles Dunbar.

Pencil manufacturing. The top sequence shows the old method that required pieces of graphite to be cut to size; the lower sequence is the new, current method using rods of graphite and clay.
Munroe's method of making pencils was painstakingly slow, and in the neighbouring town of Acton, a pencil mill owner named Ebenezer Wood set out to automate the process at his own pencil mill located at Nashoba Brook along the old Davis Road. He used the first circular saw in pencil production. He constructed the first hexagon- and octagon-shaped pencil cases that we have today. Ebenezer did not patent his invention and shared his techniques with whoever asked. One of those was Eberhard Faber of New York, who became the leader in pencil production.
Joseph Dixon, an inventor and entrepreneur involved with the Tantiusques granite mine in Sturbridge, Massachusetts, developed a means to mass produce pencils. By 1870, The Joseph Dixon Crucible Company was the world’s largest dealer and consumer of graphite and later became the contemporary Dixon Ticonderoga pencil and art supplies company.

บานเช้าสีนวล

ชื่อวิทยาศาสตร์: Turnera Subulata G.E. Sm

ตระกูล:Turneraceae

ชื่อสามัญ:Sage Rose

ถิ่นกำเนิด:อเมริกาเขตร้อน

ลักษณะทั่วไป

บานเช้าสีนวลเป็นพรรณไม้ที่มีลักษณะของลำต้นเป็นทรงพุ่ม กึ่งเลื้อย แตกกิ่งชี้ขึ้นไปลำต้นสูงประมาณ 30 - 80 ซม.ใบเป็นใบเดี่ยว ออกเป็นคู่ ๆ สลับกัน ใบมนรี ปลายแหลม ขอบใบจัก ใบมีสีเขียวเข้มและดกเป็นพุ่มหนาดอกนั้นจะเป็นดอกเดี่ยว ดอกมีสีเหลืองนวล กลางดอกแต้มสีน้ำตาลแดงเข้ม ลักษณะของดอกเป็นหลอดสั้น ๆ ตรงปลายดอกจะแยกออกเป็น 5 แฉกดอกบานเต็มที่ประมาณ 3 - 4 ซม. ดอกจะบานในช่วงเช้า พอตกกลางวันแดดจัดก็จะหุบ

ฤดูกาลออกดอก

ออกดอกตลอดทั้งปีแต่อาจมีดอกน้อยลงในช่วงฤดูฝน

สภาพการปลูก

บานเช้าสีนวลเป็นไม้ ที่ปลูกได้ทั้งกลางแจ้งแดดเต็มวันและแสงแดดรำไร

การขยายพันธุ์

ขยายพันธุ์โดยเพาะมล็ด และการปักชำกิ่งหรือตอนกิ่ง

การปลูกและดูแลรักษา

นิยมปลูกเป็นกลุ่มหรือเป็นแปลง ดินที่ใช้ปลูกควรเป็นดินร่วนซุย อุดมสมบูรณ์ ต้องการน้ำปานกลางแม้จะทนร่มได้บ้าง แต่ก็จะให้ดอกน้อยลง จึงควรปลูกทางทิศตะวันออก เพื่อให้ได้แสงเต็มที่ในช่วงเช้าควรตัดแต่งปีละ 1- 2 ครั้ง เพื่อให้เป็นพุ่มแน่น หลังตัดแต่งควรบำรุงต้นด้วยการให้ปุ๋ยหรือปรับปรุงดินปลูก

การเกิดแผ่นดินไหวในประเทศจีน


สำนักข่าวของรัฐบาลจีนรายงานว่าได้เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ขึ้นในประเทศจีนคร่าชีวิตผู้คนไปแล้วกว่า 8600 ราย ทิ้งอีกกว่าร้อยชีวิตติดอยู่ภายใต้ในซากปรักหักพัง นักเรียนกว่า 900 คนถูกฝังอยู่ใต้อาคารโรงเรียนที่ถล่มลงมา สำนักธรณีวิทยาของสหรัฐรายงานว่าความรุนแรงของแผ่นดินไหวครั้งนี้วัดได้ 7.9 ริคเตอร์
สำนักข่าวซีเอ็น เอ็นประจำกรุงปักกิ่ง ประเทศจีนรายงานว่า เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมารัฐบาลจีนเปิดเผยว่าแผ่นดินไหวครั้งใหญ่เฉพาะมณฑลตอนกลางของประเทศจีนเพียงมณฑลเดียวได้คร่าชีวิตผู้คนไปแล้วหลายพันราย รัฐบาลคาดว่าจำนวนผู้เสียชีวิตจากเหตุแผ่นดินไหวครั้งนี้อาจเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆขณะที่จำนวนศพหลายร้อยรายถูกดึงออกมาจากซากปรักหักพังของโรงเรียน บ้านและโรงงานที่พังถล่มลงมา
จำนวนผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วตลอดทั้งวัน ด้านสำนักข่าวซินหัวของรัฐบาลรายงานว่าในช่วงค่ำของคืนวันจันทร์เพียงคืนเดียวมีจำนวนผู้เสียชีวิตเพิ่มสูงถึง 8,533 รายในมณฑลเสฉวน และผู้บาดเจ็บอีกกว่า 10,000 รายและยังไม่มีเจ้าหน้าที่หน่วยกู้ภัยเดินทางมาถึงเขต เหวิน ฉวนเพราะถนนได้รับความเสียหายอย่างหนัก เขต เหวิน ฉวนซึ่งมีประชากรทั้งหมดราว 112,000 คนนี้ นักธรณีวิทยาเชื่อว่าเป็นศูนย์กลางของการเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่นี้
ส่วนในเขตเป่ย ฉวนซึ่งใกล้กับเหวิน ฉวน คาดว่ามีจำนวนผู้เสียชีวิตมากกว่า 3,000 ตึกรามบ้านช่องกว่า 80 % ถูกทำลายเสียหายอย่างย่อยยับ
นอกจากนี้ยังมีประชาชนอีก 48 รายเสียชีวิตในมณฑลทางตะวันตกเฉียงเหนืออย่างกานซู
ล่าสุดทางสำนักแผ่นดินไหว กรมอุตุวิทยาของจีนรายงานว่า แผ่นดินไหวครั้งนี้กินอาณาบริเวณกว้างมากกว่าครึ่งหนึ่งของประเทศ
ด้านประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิ้ลยู บุชของสหรัฐอเมริกาได้ออกแถลงการณ์ว่าประเทศของเขา “เตรียมพร้อมที่จะช่วยเหลือในทุกหนทางที่จะเป็นไปได้”
บุชกล่าวว่า “เขารู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งกับจำนวนนักเรียนและเด็กๆที่ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์เศร้าสลดในครั้งนี้”
สำนักข่าวซินหัวเปิดเผยว่า รัฐบาลจีนได้ให้เงินช่วยเหลือกว่า 2.89 ล้านดอลล่าร์สหรัฐในการดำเนินการบรรเทาธรณีพิบัติภัย ในตอนนี้ทางกาชาดของจีนได้แจกจ่ายเต้นท์เป็นจำนวนกว่า 557 หลังและเครื่องนอนอีกกว่า 2,500 ชุดและความช่วยเหลืออื่นๆอีกในเขตที่ได้รับความเสียหาย
ในเมืองชี ฟาง มณฑลเส ฉวน แผ่นดินไหวได้กลบฝังร่างของผู้เสียชีวิตกว่า 100 รายในโรงงานเคมีภัณฑ์ 2 แห่งและมีสารเอมโมเนียกว่า 80 ตันรั่วกระจายออกมาด้วย
เจ้าหน้าที่รัฐท้องถิ่นได้อพยพประชาชนกว่า 6,000 ออกมาจากอาคารบ้านเรือนและโรงงานที่ได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวในครั้งนี้
ความแรงของแผ่นดินไหวในครั้งนี้รู้สึกได้เกือบทั่วทุกภาคของประเทศ
ด้านประธานาธิบดีหู จิน เทา ของจีนได้สั่งการให้เจ้าหน้าที่ใช้ความพยายามทุกวิถีทางเข้าช่วยเหลือเหยื่อแผ่นดินไหวในครั้งนี้ และนายกรัฐมนตรีเหวิน เจีย เป่าได้เดินทางรุดหน้าไปยังพื้นที่ๆได้รับความเสียหายเพื่อสั่งการในการกู้ภัยด้วยตัวเองทันที นายกรัฐมนตรีเหวินได้กล่าวกับประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวในครั้งนี้ว่า
“เพื่อนร่วมชาติชาวจีนของผมทุกคนกำลังเผชิญกับหายนะที่ร้ายแรง พวกเราต้องการความสงบ ความมั่นใจ ความกล้าหาญและการจัดการที่มีประสิทธิภาพ”
“ผมเชื่อว่าพวกเราต้องผ่านพ้นหายนะในครั้งนี้ไปได้อย่างแน่นอนด้วยการทำงานร่วมกันของประชาชนและกองทัพภายใต้การนำของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์จีนและรัฐบาล”
ปีเตอร์ แซมมอนด์ ศาสตราจารย์ด้านธรณีฟิสิกส์แห่งมหาวิทยาลัยลอนดอนเรียกแผ่นดินไหวในครั้งนี้ว่าเป็นแผ่นดินไหวที่ “รุนแรงมาก”
“โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ยิ่งในพื้นที่ๆห่างไกลออกไปเท่าไหร่ พื้นที่ๆเป็นภูเขายิ่งมีมากขึ้นซึ่งเป็นจุดเกิดแผ่นดินไหว อาคารบ้านเรือนหลายหลังที่สร้างอยู่บนดินตะกอนจึงไม่ค่อยแข็งแรง ดินตะกอนนี้อาจจะอ่อนตัวลงซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้ตึกถล่มได้ง่าย” ปีเตอร์ แซมมอนด์กล่าว
“คุณอาจจะได้เห็นแผ่นดินถล่มเกิดขึ้น ซึ่งเป็นอุปสรรคกีดขวางถนนต่อความพยายามในการเข้าช่วยเหลือของหน่วยบรรเทาธรณีพิบัติภัย ดังนั้นนี่อาจเป็นสถาณการณ์ที่เลวร้ายมากๆในพื้นที่ห่างไกลออกไปซึ่งพื้นที่ส่วนใหญ่ของมณฑลนี้เป็นภูเขามากขึ้น”
สำนักข่าวซินหัวรายงานว่า เหวิน ฉวนเป็นบ้านของเขตวนอุทยานโวลอง ซึ่งเป็นที่ตั้งของศูนย์วิจัยอนุรักษ์ศึกษาและขยายพันธุ์หมีแพนด้ายักษ์( สัตว์ที่ใกล้สูญพันธุ์ ) ชั้นนำของจีน ขณะที่รายงานนี้ยังไม่ทราบถึงสภาพของศูนย์เพราะการบริการติดต่อสื่อสารทั้งหมดถูกตัดขาด
ขณะที่เกิดแผ่นดินไหว บอนนี่ ที ผู้อำนวยการ Peace Corps อยู่ในบริเวณแคมพัสของมหาวิทยาลัยในเชง ดูซึ่งอยู่ห่างไกลออกไปจากมณฑลเส ฉวนทางด้านตะวันออกของจีนที่เป็นศูนย์กลางการเกิดแผ่นดินไหว ประมาณ 100 กิโลเมตร
ที บอกกับซี เอ็น เอ็นว่า “คุณสามารถเห็นพื้นดินกำลังสั่นสะเทือนได้เลย”
“แรงสั่นสะเทือนที่ดำเนินไปดูเหมือนมันยาวนานมาก”
บรูซ เพรสเกรฟนักธรณีวิทยาแห่งสำนักธรณีวิทยาสหรัฐกล่าวว่า “นี่เป็นแผ่นดินไหวที่อันตรายมากๆ” ซึ่งสำนักธรณีวิทยาสหรัฐได้ปรับระดับความรุนแรงของแผ่นดินไหวครั้งนี้จาก 7.8 มาเป็น 7.9 ริคเตอร์
แรงไหวครั้งนี้มีศักยภาพที่จะทำให้เกิดความเสียหายครั้งใหญ่เพราะความแรงของมันและเกิดใกล้กับศูนย์กลางแหล่งชุมชนหลักๆ นอกจากนี้เพรสเกรฟยังกล่าวเพิ่มเติมด้วยว่า แผ่นดินไหวครั้งนี้เกิดอยู่ในบริเวณที่ตื้น และแผ่นดินไหวประเภทนี้มีแน้วโน้มที่จะสร้างความเสียหายใกล้กับพื้นดินเหนือศูนย์กลางการสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวมากกว่าแผ่นดินไหวที่เกิดอยู่ลึกลงไป(ทางซีเอ็น เอ็น รายงานว่าแผ่นดินไหวครั้งนี้เกิดอยู่ที่ความลึกใต้ผิวโลก ประมาณ 6 ไมล์)
จากรายงานของสำนักธรณีวิทยาสหรัฐระบุว่า ในปี 1976 เคยเกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.5 ริคเตอร์ที่เมืองทังชานที่อยู่ทางตอนเหนือของจีนซึ่งได้คร่าชีวิตผู้คนไปกว่า 255,000 ราย และจำนวนผู้เสียชีวิตจากแผ่นดินไหวในครั้งนั้นถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่าเป็นแผ่นดินไหวที่สร้างความสูญเสียให้กับชีวิตมากที่สุดเป็นลำดับสองของโลกในช่วง 400 ปีที่ผ่านมา
เมืองทัง ชานอยู่ห่างจากเมืองเชงดูซึ่งเป็นเมืองหลักที่อยู่ใกล้ศูนย์กลางการเกิดแผ่นดินไหวเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมามากที่สุด ประมาณ 16,00 กิโลเมตร
หลังจากเกิดการไหวครั้งแรกเมื่อวันจันทร์ พื้นดินสั่นสะเทือนที่อยู่ไกลออกไปจากกรุงปักกิ่งซึ่งอยู่ไกลจากศูนย์กลางการเกิดแผ่นดินไหวประมาณ 1,500 กิโลเมตร
จอห์น เว้าซ์ ผู้สื่อข่าวซีเอ็นเอ็นรายงานว่า “ตึกที่พวกเราอยู่เริ่มแกว่งไหว” ผู้คนหลายพันคนถูกอพยพออกจากตึกระฟ้าในปักกิ่งทันที
ด้านโฆษกของคณะกรรมการโอลิมปิคปักกิ่งกล่าวว่า สถานที่ๆจัดการแข่งขันโอลิมปิคไม่ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวในครั้งนี้แต่อย่างใด
เขื่อนขนาดยักษ์อย่าง Three Gorges Dam ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางการเกิดแผ่นดินไหวออกไปทางตะวันออกประมาณ 600 กิโลเมตร ไม่ได้รับความเสียหายแต่อย่างใด
จากรายงานของสถานีโทรทัศน์ฟีนิกซ์ ซึ่งเป็นสถานีข่าวภาคภาษาแมนดารินในฮ่องกงระบุว่า ความแรงของแผ่นดินไหวในครั้งนี้สามารถรู้สึกได้ที่ฮ่องกง เซี่ยงไฮ้ ไต้หวัน และในพื้นที่ๆไกลออกไปอย่างกรุงฮานอย ประเทศเวียตนามและกรุงเทพฯ ประเทศไทยด้วย