Chocolat

Chocolat

Le chocolat (du nahuatl xocolatl ou chocolatl, signifiant « eau amère ») est un aliment issu de la fève de cacao. C'est un ingrédient courant populaire dans de nombreuses confiseries, glaces, biscuits, tartes, gâteaux et desserts.
Le chocolat est obtenu par la fermentation, la torréfaction, et le séchage des fèves amères provenant du cacaoyer (Theobroma cacao) originaire d'Amérique du Nord (Mexique).

Types

Chocolat noir
Le chocolat noir, aussi appelé chocolat fondant ou chocolat amer, est le chocolat proprement dit. C'est le mélange de cacao et de sucre. Pour pouvoir être appelé « chocolat », il doit contenir au minimum 34 % de cacao. En dessous, on parle de « confiserie chocolatée ». Le besoin en sucre dépend de l'amertume de la variété de cacao utilisée. Il connaît un renouveau de consommation depuis le début des années 1990 même s'il reste moins consommé que le chocolat au lait.
Chocolat non sucré
Le chocolat non sucré est de la pâte de cacao pure sans addition de sucre.
Chocolat au lait
Le chocolat au lait est du chocolat qui est obtenu en ajoutant du lait en poudre ou du lait concentré. Il contient moins de 40 % de cacao. La loi américaine exige une concentration minimum de 10 % de cacao. Les règlementations européennes indiquent un minimum de 25 % de cacao. Il est aussi calorique que le chocolat noir (moins gras mais plus sucré). Pendant longtemps, il a été beaucoup plus apprécié et consommé. Cependant on peut trouver chez certaines enseignes de luxe des chocolats au lait à 45 % de cacao ou plus.[1][2]
Chocolat blanc
Le chocolat blanc est une préparation à base de beurre de cacao, additionné de sucre, de lait et d'arôme, sans aucune composante solide de cacao. Il est surtout utilisé en confiserie pour jouer sur le contraste des couleurs.
Chocolat de couverture
Le chocolat de couverture est un chocolat de très bonne qualité qui est utilisé par les chocolatiers et les pâtissiers comme matière première. Il peut être noir ou au lait mais il contient au moins 32 % de beurre de cacao ce qui le rend très fluide pour réaliser un enrobage plus fin qu'un enrobage classique.
Bonbons de chocolat
On appelle bonbons de chocolat des bonbons d'une dizaine de grammes composés de chocolat. Citons les pralines, les bonbons enrobés dont l'intérieur peut être composé de ganache ou de praliné, les dragées…
Bouchées de chocolat
Législativement parlant, un bonbon de chocolat qui n'entre pas en une fois dans la bouche est appelé bouchée. Une bouchée pèse environ 40g.

Subprime

Subprime
Subprime lending (also known as B-paper, near-prime, or second chance lending) is the practice of making loans to borrowers who do not qualify for the best market interest rates because of their deficient credit history. The phrase also refers to banknotes taken on property that cannot be sold on the primary market, including loans on certain types of investment properties and certain types of self-employed persons.
Subprime lending is risky for both lenders and borrowers due to the combination of high interest rates, poor credit history, and adverse financial situations usually associated with subprime applicants. A subprime loan is offered at a rate higher than A-paper loans due to the increased risk. Subprime lending encompasses a variety of credit instruments, including subprime mortgages, subprime car loans, and subprime credit cards, among others. The term "subprime" refers to the credit status of the borrower (being less than ideal), not the interest rate on the loan itself.
Subprime lending is highly controversial. Opponents have alleged that the subprime lending companies engage in predatory lending practices such as deliberately lending to borrowers who could never meet the terms of their loans, thus leading to default, seizure of collateral, and foreclosure. There have also been charges of mortgage discrimmination on the basis of race.Proponents of subprime lending maintain that the practice extends credit to people who would otherwise not have access to the credit market.The controversy surrounding subprime lending has expanded as the result of an ongoing lending and credit crisis both in the subprime industry, and in the greater financial markets which began in the United States. This phenomenon has been described as a financial contagion which has led to a restriction on the availability of credit in world financial markets. Hundreds of thousands of borrowers have been forced to default and several major American subprime lenders have filed for bankruptcy.

สินเชื่อซับไพรม์

สินเชื่อซับไพรม์ (Subprime Lending) (เรียกในชื่ออื่นๆว่า B-paper, near-prime, หรือ second chance lending) คือการปล่อยสินเชื่อให้แก่ผู้กู้ยืมซึ่งไม่มีคุณสมบัติครบถ้วนพอจะได้รับอัตราดอกเบี้ยของตลาดที่ดีที่สุด (best market interest rates) อันเนื่องจากมีข้อด่างพร้อยในประวัติการกู้ยืมและชำระเงิน (credit history)
สินเชื่อซับไพรม์มีความเสี่ยงสูงต่อทั้งผู้ปล่อยและผู้ขอสินเชื่อ เนื่องจากอัตราดอกเบี้ยที่สูง, ประวัติการกู้ยืมและชำระเงินที่ไม่ดี, และสถานการณ์ทางการเงินอันไม่พึงปรารถนาซึ่งผู้ขอกู้ซับไพรม์ไปข้องเกี่ยวด้วย สินเชื่อซับไพรม์จะถูกปล่อยกู้ในอัตราดอกเบี้ยที่สูงกว่า สินเชื่อ A-paper (สินเชื่ออสังหาริมทรัพย์ชั้นหนึ่ง) เพื่อชดเชยกับความเสี่ยงที่สูงขึ้น สินเชื่อซับไพรม์ครอบคลุมตราสารทางการเงินหลายชนิด อาทิเช่น สินเชื่ออสังหาริมทรัพย์, สินเชื่อซื้อรถ และบัตรเครดิต คำว่า ซับไพรม์ (ซึ่งแปลเป็นไทยได้ว่า "ชั้นรอง") เป็นการอ้างอิงถึงสถานะการกู้ยืมและชำระเงินของผู้กู้ยืม ไม่ใช่ตัวดอกเบี้ยของสินเชื่อแต่อย่างใด
สินเชื่อซับไพรม์เป็นที่ถกเถียงในวงกว้างถึงความเหมาะสม ฝ่ายผู้ต่อต้านกล่าวอ้างว่าบริษัทซึ่งปล่อยสินเชื่อซับไพรม์มักกระทำการปล่อยสินเชื่ออย่างเอารัดเอาเปรียบ (predatory lending) อาทิเช่น จงใจปล่อยสินเชื่อให้แก่ผู้กู้ซึ่งไม่มีวันจะสามารถทำตามเงื่อนไขการกู้ยืมได้ จนทำให้ไม่สามารถชำระเงินคืนตามเวลาที่กำหนด (default), ถูกยึดหลักประกัน และต้องเผชิญกับการยึดทรัพย์ นอกจากนั้น ยังมีข้อกล่าวหาถึงการเลือกปฏิบัติในการปล่อยสินเชื่ออสังหาริมทรัพย์ (morgage discrimination) ตามเชื้อชาติ. ในขณะที่ผู้เห็นด้วยกล่าวสนับสนุนว่าการปล่อยสินเชื่อซับไพรม์เป็นการช่วยให้เงินกู้เข้าถึงมือประชาชนผู้ซึ่งโดยปกติไม่อาจเข้าถึงตลาดเงินกู้ได้.ข้อถกเถียงว่าด้วยสินเชื่อซับไพรม์ได้ขยายวงขึ้นอันเป็นผลมาจากวิกฤติการณ์สินเชื่ออสังหาริมทรัพย์ชั้นรอง ปี 2550 อันเรื้อรัง ซึ่งเกิดขึ้นทั้งในอุตสาหกรรมซับไพรม์เอง และตลาดการเงินชั้นสูงกว่า และมีต้นกำเนิดในสหรัฐอเมริกา ปรากฏการณ์นี้ถูกอธิบายว่าเป็น "การแพร่ระบาดทางการเงิน" (Financial Contagion) ซึ่งนำไปสู่การเข้มงวดกวดขันการเข้าถึงสินเชื่อในตลาดการเงินโลก ผู้กู้หลายพันรายถูกบังคับให้ชำระหนี้ก่อนกำหนด และสถาบันการเงินผู้ปล่อยสินเชื่อซับไพรม์สัญชาติอเมริกันรายใหญ่หลายแห่งก็ถูกฟ้องร้องให้ล้มละลาย

MV เพลงดั่งดวงหฤทัย

เนื้อเพลง : ดั่งดวงหฤทัย

ฟ้าในค่ำคืนที่ไร้ดาว อ้างว้างและว่างเปล่า ไม่มีความหมาย
ฉันก็มีดวงใจที่ว่างเปล่า จวบจนวันที่เธอก้าว เข้ามาในชีวิต

* ไม่ใช่สายน้ำที่ฉ่ำชื่นหวาน ไม่ใช่ลำธารและไหลผ่านหัวใจ
ไม่ใช่ดวงดาวแต่เธอเป็นดั่งดวงหฤทัย
คือความหมายที่หามานาน

** ความรักจดลึกในความทรงจำ ลึกล้ำ ย้ำรอยสลัก
นิรันดร์นั้นนานนัก แต่รักนี้นานกว่านั้น ฟ้ากำหนดมา ณ เมื่อไหร่
จะดับสลาย ณ เมื่อไหร่ไม่มีใครรู้ แต่ฉันมีเพียงใจที่ฝ้ารอ
ตลอดกาลไม่นานพอ ให้กับความรัก

*,**

Saint-Valentin

Le jour de la Saint-Valentin, le 14 février, est considéré dans de nombreux pays comme la fête des amoureux. Les couples en profitent pour échanger des mots doux et des cadeaux comme preuves d'amour ainsi que des roses rouges qui sont l'emblème de la passion.
À l'origine fête de l'Église catholique, le jour de la Saint-Valentin n'aurait pas été associé avec l'amour romantique avant le haut Moyen Âge. La fête est maintenant associée plus étroitement à l'échange mutuel de « billets doux » ou de valentins illustrés de symboles tels qu'un cœur ou un Cupidon ailé.
À l'envoi de billets au XIXe siècle a succédé l'échange de cartes de vœux. On estime qu'environ un milliard de ces cartes sont expédiées chaque année à l'occasion de la Saint Valentin, chiffre battu seulement par le nombre de cartes échangées lors des fêtes de Noël. On estime aussi que 85% de ces cartes sont achetées par des femmes.

วันวาเลนไทน์

วันวาเลนไทน์ หรือวันนักบุญวาเลนไทน์ (Saint Valentine's Day) หรือที่เป็นที่รู้จักว่า วันวาเลนไทน์ (Valentine's Day) ตรงกับวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ของทุกปี เป็นวันประเพณีที่คู่รักบอกให้กันและกันทราบเกี่ยวกับความรักของพวกเขา โดยการส่งการ์ดวาเลนไทน์ ซึ่งโดยมากจะไม่ระบุชื่อ วันนี้เริ่มเกี่ยวข้องกับความรักแบบชู้สาวในช่วงยุค High Middle Ages เมื่อประเพณีความรักแบบช่างเอาใจ (courtly love) แผ่ขยาย
ก่อนคริตสทศักราช 269 ปี ในสมัยนั้นเขาไม่นิยมให้แต่งงานกันในโบสถ แต่เซนต์วาเลนไทน์กลับให้คนภายนอกเข้ามาแต่งงานได้ซึ่งประเพณีรักแบบนี้มักจะถูกต่อต้าน แต่เซนต์ วาเลนไทน์กลับให้คนรักกันแบบนี้ได้ จากนั้นเซนต์วาเลนไทน์ถูกพวกโรมันจับตัวส่งไปขังและเขาก็ได้พบรักกับสาวตาบอดในคุกเมื่อฝ่ายที่ว่ามานี้รู้ข่าวเข้าจึงนำเซนวาเลนไทน์ไปประหารวันที่ 14 กุมพาพันธ วันนี้จึงเป็นวันวาเลนไทน์นั่นเอง

ส่งดอกไม้วันวาเลนไทน์
มนุษย์ได้ใช้ดอกไม้เป็นสื่อในการแสดงความรักต่อกันมานานแล้ว เราอาจจะคิดว่าดอกไม้เป็นสิ่งที่สามารถใช้สื่อความหมายเฉพาะความรักของหนุ่มสาวเท่านั้น แต่แท้จริงแล้วดอกไม้แต่ละชนิดสามารถสื่อความรักได้หลายรูปแบบ ทั้งยังไม่จำกัดอายุและเพศอีกด้วย
กุหลาบแดง (Red Rose) : จะใช้ในความหมายแทน ประโยคที่ว่า "ฉันรักเธอ"
กุหลาบขาว (White Rose) : กุหลาบขาวแทนความหมายแห่งความรักอันบริสุทธิ์
กุหลาบชมพู (Pink Rose) : มักถูกใช้แทนความรักแบบโรแมนติก และความเสน่หาต่อกัน
กุหลาบเหลือง (Yellow Rose) : สีเหลืองเป็นสีแห่งความสดใส แทนความรักแบบเพื่อน
จะเห็นได้ว่าดอกไม้เป็นประดิษฐกรรมทางธรรมชาติที่มนุษย์เรานำมาใช้เป็นสื่อแทนความหมายแห่งความรักได้หลายรูปแบบ

ออสเตรีย

Austria

Settled in prehistoric times[8], the central European land that is now Austria was occupied in pre-Roman times by various Celtic tribes. The Celtic kingdom of Noricum was claimed by the Roman Empire and made a province. After the fall of the Roman Empire, of which most of Austria was part (all parts south of the Danube), the area was invaded by Bavarians, Slavs and Avars.[9] Charlemagne conquered the area in 788 and encouraged colonization and Christianity[9]. As part of Eastern Francia, the core areas that now encompass Austria were bequeathed to the house of Babenberg. The area was known as the marchia Orientalis and was given to Leopold of Babenberg in 976.[10]
The first record showing the name Austria is from 996 where it is written as Ostarrîchi, referring to the territory of the Babenberg March[10]. The term Ostmark is not historically ascertained and appears to be a translation of marchia orientalis that came up only much later.
The following centuries were characterized by the settlement of the country. In 1156 the Privilegium Minus elevated Austria to the status of a duchy. In 1192, the Babenbergs also acquired the Duchy of Styria.
With the death of Frederick II in 1246, the line of the Babenbergers went extinct.[11] Otakar II of Bohemia effectively controlled the duchies of Austria, Styria and Carinthia after that.[11] His reign came to an end with his defeat at Dürnkrut at the hand of Rudolf I of Germany in 1278.[12] Thereafter, until World War I, Austria's history was largely that of its ruling dynasty, the Habsburgs.

ออสเตรีย

ประวัติศาสตร์
ก่อนปลายศตวรรษที่ 8 ดินแดนซึ่งเป็นประเทศออสเตรียในปัจจุบัน ได้มีชนชาติต่างๆ อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐาน ที่สำคัญได้แก่ ชนเผ่าเยอรมันซึ่งได้ข้ามแม่นำดานูปลงมาทางใต้ และชาวสลาฟซึ่งได้อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของออสเตรีย จนสิ้นสุดศตวรรษที่ 8 กษัตริย์ Charlemagne ได้ก่อตั้งเขตชายแดนระหว่างแม่น้ำอินส์ แรบ และดราวา เพื่อเป็นป้อมปราการป้องกันการรุกรานของชาวเอวาร์ และภายหลังจากที่ชาวโรมันได้อพยพออกไป นักบวชชาวไอริชและสก็อต จึงได้เข้ามาเผยแพร่คริสตศาสนาในดินแดนบริเวณเทือกเขาอัลไพน์แห่งนี้ ราชวงศ์ Babenberg ของชาวบาวาเรียนได้เข้าปกครองออสเตรียในปี ค . ศ . 976 ซึ่งยังมีประชาชนอยู่เพียงเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ในศตวรรษต่อๆ มา ราชวงศ์ Babenberg ได้ใช้ยุทธศาสตร์สร้างความแข็งแกร่งให้แก่อาณาจักร และขยายประเทศไปอย่างกว้างขวาง ภายหลังจากที่ราชวงศ์ Babenberg ได้หมดอำนาจลงในกลางศตวรรษที่ 13 ราชวงศ์ Habsburg ได้เข้ามามีอำนาจในดินแดนนี้แทน และขยายอาณาเขตออกไปจนถึงแถบประเทศสเปน จนกระทั่ง ในปี 1522 ราชวงศ์ Habsburg จึงได้แตกออกเป็นสายออสเตรีย และสายสเปน อย่างไรก็ตาม ราชวงศ์ Habsburg ยังคงขยายอาณาเขตต่อไป โดยในปี ค . ศ . 1526 ได้ผนวกดินแดนโบฮีเมียและฮังการี เข้าไว้ด้วย ทั้งนี้ ในช่วงศตวรรษที่ 16 และ 17 ออสเตรียต้องเผชิญหน้ากับอาณาจักรออตโตมัน แต่โดยที่ออสเตรียสามารถเอาชนะกองทัพของอาณาจักรออตโตมันได้ ออสเตรียจึงได้ครอบครองดินแดนเพิ่มขึ้น และกลายเป็นมหาอำนาจรายหนึ่งในยุโรป ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 18 จักพรรดินีมเรีย เธเรซาและโจเซฟ ที่สอง ได้ทำการปฏิรูป และวางรากฐานการปฏิรูปการบริหารจัดการของรัฐให้ทันสมัย แต่การปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน ได้ทำให้สถานการณ์ทางการเมืองในขณะนั้นเปลี่ยนไป นอกจากนี้ หลังจากที่อิตาลีได้ก่อตั้งขึ้นเป็นประเทศ ราชวงศ์ฮับสบรูกส์ต้องยินยอมต่อการเคลื่อนไหวของนักชาตินิยมที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และในปี ค . ศ . 1867 จักพรรดิฟรันซ์ โจเซฟ จึงได้ยอมตั้งราชวงศ์ร่วม (double monarchy) ออสเตรีย - ฮังการี ราชวงศ์ออสเตรีย-ฮังการี เป็นผู้เริ่มต้นสงครามโลกครั้งที่ 1 ระหว่างปี ค . ศ . 1914-1918 อันมีสาเหตุเนื่องมากจากการลอบสังหารเจ้าชาย Francis-Ferdinand ซึ่งเป็นทายาทของราชวงศ์ออสเตรีย - ฮังการี โดยนักชาตินิยมชาวเซิร์บโดยออสเตรียเป็นฝ่ายแพ้สงคราม และเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุดลง ออสเตรียจึงได้ประกาศตัวเป็นสาธารรัฐแต่ในขณะนั้น ออสเตรียมิได้มีอำนาจดังเช่นในอดีตแล้ว ในปี ค . ศ . 1938 ออสเตรียถูกกดดันจากเยอรมนีภายใต้การนำของฮิตเลอร์ และประสบกับภาวะการขาดเสถียรภาพภายในประเทศในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 จนกระทั่ง ในปี ค . ศ . 1945 เมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง ประเทศพันธมิตรได้ช่วยออสเตรียให้ฟื้นตัวขึ้นสู่ความเป็นประเทศสาธารณรัฐอีกครั้ง แต่ออสเตรียยังคงถูกยึดครองโดยกองทัพฝรั่งเศส อังกฤษ สหภาพโซเวีตและสหรัฐอเมริกาจนถึงปี 1955 ซึ่งได้มีการลงนามในสนธิสัญญาประเทศออสเตรีย และในปีเดียวกันรัฐสภาออสเตรียได้ออกกฎหมายให้ออสเตรียเป็นประเทศที่มีสถานะเป็นกลางอย่างถาวร รวมทั้งได้เข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติด้วย ออสเตรียได้เข้าเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค . ศ . 1995 และได้เป็นประธานสภาสหภาพยุโรปเป็นครั้งแรกในครึ่งหลังของปี ค . ศ . 1995.

Thai political talk show

September 15, 2005
Thailand's popular political talk show, Muang Thai Rai Sapda has been dropped by Channel 9. Hosted by Sondi Limthongkul, the show was notorious for its criticism of the Thai government.
Sondhi, the presenter, and founder of a popular newspaper and magazine, Pujatkran (Eng: Manager), accused the network of making a politically motivated decision.
MCOT Plc, which owns the channel, issued a statement saying the company had to remove the programme after several warnings to Sondhi to exercise caution when making comments and to adhere to the basic journalistic principle of not violating the rights and freedom of others.
It said Sondhi had made several one-sided attacks on people who had no chance of countering his accusations. According to the statement, in his 8 September programme Sondhi said the appointment of the interim Supreme Patriarch infringed on a royal prerogative and had made reference to the monarchy in a way that might cause public misunderstanding.
Reacting to the accusation, Sondhi said MCOT distorted the facts to turn public sentiment against him. "I don't mind being removed because I am critical of the government, but do not say that I infringed on a royal prerogative," he said. Sondhi said his reference to the monarchy was made with respect.

รายการ เมืองไทยรายสัปดาห์ ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 9 ได้หยุดออกอากาศ มีบทวิจารณ์ในทางที่ไม่ค่อยดีของรัฐบาลไทยออกมาให้เห็น โดยผู้ดำเนรายการคือ นายสนธิ ลิ้มทองกุล ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้ง นสพ.ผู้จัดการถูกกล่าวหาเกี่ยวกับการทำงานโดยไปวิจารณ์การเมืองไทย

วันนี้ อ. ปัญจาถามว่า Latin America อยู่ที่ไหน พวกเราก็ได้แต่นั่นงง ไม่รู้จะตอบยังไง นี่ไงคำตอบ

L’expression Amérique latine peut désigner :
selon un critère linguistique, l’ensemble des pays du continent américain où l’on parle des langues latines (langues romanes), essentiellement l’espagnol ou le portugais (faisant donc partie de l’hispanophonie et de la lusophonie), et dans une bien moindre mesure le français (Haïti, Guyane française, Guadeloupe, Martinique). L’Amérique latine comprend donc la majeure partie de l'Amérique du Sud, de l’Amérique centrale et en l’Amérique du Nord (le Mexique, voire le Nouveau-Mexique). Dans un sens beaucoup plus large (et très minoritaire), on y ajouterait le Québec, l’Acadie, la Louisiane (Nouvelle-France) et Saint-Pierre-et-Miquelon.
selon un critère géographique et culturel et selon une division couramment admise, l’espace compris de la Mexamerica au Nord, à la Terre de Feu au sud et comprenant, le Mexique, l’Amérique centrale et caraïbe, les pays andins, le Cône sud et le Brésil. Ce vaste ensemble de 22 millions de km² et de plus de 540 millions d’habitants connaît de profondes disparités mais trouve son identité dans des histoires coloniales et des conquêtes d’indépendances similaires, des modes d’occupation de l’espace et des rapports sociaux comparables.[1]
selon un critère géopolitique, une « représentation […] qui va à l’encontre de la division classique et géologique du continent en trois parties» , un ensemble que l’on peut opposer à l’Amérique du Nord anglo-saxonne.[2]

ลาตินอเมริกา (โปรตุเกส:América Latina ฝรั่งเศส:Amerique Latine สเปน:Latinoamérica หรือ América Latina) คือ กลุ่มประเทศในทวีปอเมริกากลางและอเมริกาใต้ ที่พูดภาษากลุ่มโรมานซ์ เป็นหลัก ได้แก่
อาร์เจนตินา
โบลิเวีย
บราซิล
ชิลี
โคลอมเบีย
คอสตาริกา
คิวบา
สาธารณรัฐโดมินิกัน
เอกวาดอร์
เอลซัลวาดอร์
กัวเตมาลา
เฮติ
ฮอนดูรัส
เม็กซิโก
นิการากัว
ปานามา
ปารากวัย
เปรู
อุรุกวัย
เวเนซุเอลา

vocabulaire

1. pays nm. ประเทศ

2.essentiellement สำคัญ

3.couramment ad. อย่างคลองแคล่ว, อย่างง่ายดาย ,โดยทั่วไป

4.compris a. รวมอยู่ด้วย

5.division nf. การแบ่ง,แผนก,ควาเห็นแตกต่างกัน

6.opposer vt. เผชิญ, ต้าน

7.vaste a. กว้างใหญ่,ไพศาล,กว้างขวาง

8.moindre a. น้อยกว่า,เล็กกว่า

9.mesure nf. ส่วน,ขนาด,เกณฑ์

10.rapports nm. รายได้ของแผ่นดิน,กำไร,ผลประโยชน์